Wzór do sitodruku na odzieży (najczęściej używana metoda) powinien być zaprojektowany i przygotowany z uwzględnieniem jego specyfiki.
Sitodruk ma swoje mocne strony, których inne metody nie mają – dobre krycie, intensywne kolory, trwałość, możliwość zastosowania technik specjalnych: farby puchnące, 3D, odblaskowe, fluorescencyjne, żele, brokaty (i łączenie w/w technik).
Najczęściej jest tak, że najlepsze projekty pod sitodruk robią graficy, którzy już się z tą metodą zetknęli i choć trochę ją poznali.
Druk w sitodruku odbywa się przy pomocy szablonów (sito – rama z naciągniętą drobną siatką – z naniesionym na nie wzorem). Aby powstał kolorowy wydruk należy wzór graficzny podzielić na kolory – rozbarwić. W efekcie każdy użyty we wzorze kolor jest drukowany osobnym szablonem.
Rzadko kiedy (w zasadzie prawie wcale) w druku na odzieży używa się rozbarwień typu CMYK (tak jak np. w druku gazet czy książek) ze względu na to, że farby CMYK są transparentne i drukuje się nimi na białym podłożu.
Odzież do druku tylko w niewielkiej części jest biała. Najczęściej drukujemy na innych kolorach, przeważnie ciemnych. Aby prawidłowo odwzorować wzór na kolorowych tkaninach potrzeba farb kryjących oraz naniesienia farby podkładowej.
Zatem rozbarwienia wykonuje się przy użyciu skali Pantone a ich nieodzowną składową jest warstwa podkładowa.
Wiedza na temat wykonywania rozbarwień tego typu nie jest powszechna – przeciwnie: mało który grafik to potrafi a jeszcze mniej potrafi to robić dobrze.
W przypadku wzorów prostych jest dość łatwo; każdy widoczny kolor to osobna klisza oraz biały podkład, nieznacznie „cofnięty” aby po wydrukowaniu kolorów nie wystawał spod nich.
Jeśli chodzi o wzory w których kolory się mieszają (np. fotograficzne, przejściami jednego koloru w drugi) sprawa się komplikuje. Trzeba wybrać odpowiednie kolory składowe i przewidzieć w jaki sposób się będą mieszać. Trzeba dobrać odpowiednią liniaturę rastra, trzeba też uwzględnić możliwości maszyny, właściwości tkaniny i inne.
Wzory złożone drukuje się przeważnie na podstawie rozbarwień na 8-12 kolorów, nie da się ich zatem dobrze (bez zubożenia palety kolorów) wydrukować na maszynie 4 czy nawet 8 kolorowej.
Przygotowanie złożonego wzoru do sitodruku kosztuje znacznie więcej niż prostego:
Rozbarwienie, każda klisza, każdy szablon, ustawienie wzoru na maszynie, dobór farb a w końcu sama maszyna są o wiele droższe, zatem najbardziej opłaca się w ten sposób drukować większe nakłady (powyżej 100 a nawet 500 szt).

Nie każdy skomplikowany wzór jest atrakcyjny, tak jak nie każdy jednokolorowy jest zbyt ubogi.
Wielokrotnie mieliśmy do czynienia w naszej pracy zarówno z wzorami, które mimo użycia w nich wielu kolorów wyglądały mało ciekawie, jak i znakomitymi jedno czy dwukolorowymi.

Poniżej kilka wskazówek jak dobrze projektować pod sitodruk, tak aby efekt był lepszy, koszty przygotowania niższe i drukarz miał łatwiejszą pracę:
jeśli możesz, ogranicz liczbę kolorów – to pomysł się liczy!
Jeśli to nie jest absolutnie konieczne, nie używaj dużych płaszczyzn (duża powierzchnia farby nie „oddycha” gorzej się układa, gorzej wygląda
Używaj we wzorze koloru koszulki – to jest kolor, który masz „za darmo”!
Staraj się nie stosować przejść tonalnych jeśli wzór naprawdę tego nie uzasadnia.
Przejścia tonalne są trudniejsze (zatem droższe) w druku i przygotowaniu.
Używaj ciekawych czcionek! Często sama czcionka, twórczo użyta wystarcza za
cały wzór.
Używaj prostych ale efektownych efektów takich jak np. postarzanie, efekt
„vintage” – dzięki temu rozbijesz płaszczyznę farby oraz uatrakcyjnisz grafikę.
_ Rysunek często wygląda na koszulce lepiej niż zdjęcie.
Używaj raczej dużych elementów, drobne detale i tak będą mało widoczne.

Niezależnie od tego czy weźmiesz powyższe rady pod uwagę czy też nie, każdy wzór jaki dostarczysz potraktujemy z należytą starannością i postaramy się go wydrukować aby wyglądał jak najlepiej! Robimy to dla Was codziennie.

Zawsze służymy radą i pomocą!

Twórczego projektowania!